One.

Dzień jak dzień zwykły, nudny. Rano do szkoły, w szkole odpały z przyjaciółkami i innymi znajomymi.
Potem do domu, coś do jedzenia, lekcje, komp. I znów przypominasz sobie o nim.

Nie chcesz o nim pamiętać lecz to nie możliwe utkwił ci w głowie nie możesz o nim zapomnieć, to smutne lecz prawdziwe. Trudno się z tym pogodzić, ale cóż takie jest życie najwyraźniej tak ma być. Zawsze tłumaczysz sobie, że to tylko zauroczenie, że lada chwila ci przejdzie sama do końca w to nie wierzysz, ale starasz się zapomnieć. W końcu on nawet nie spojrzy na ciebie inaczej niż na koleżankę ewentualnie na przyjaciółkę. Wasze kontakty są dość dziwne niby się kolegujecie, a czasem obydwoje boicie powiedzieć sobie zwykłego "Cześć" na szkolnym korytarzu.Patrzysz na niego kiedy on jest czymś zajęty i nagle on zauważa, że się patrzyłaś, robi ci się głupio a on się najzwyczajniej w świecie do ciebie uśmiecha. W tym momencie w twojej głowie pojawia się milion myśli czy może on coś do ciebie czuje.., ale zaraz potem stwierdzasz fakt, że to tylko twoja bujna wyobraźnia. Odchodzi z sztucznym uśmiechem w końcu koleżanki i przyjaciółki nie pozwolą ci na to żebyś była smutna. Sztuczny uśmiech to twoje wyjście z takich sytuacji, boisz się przyznać przyjaciółką, że strasznie podoba ci się ten chłopak. Boisz się, że cię wyśmieją albo coś podobnego. Nie jest on zbyt ładny, mądry czy grzeczny, ale ty widzisz w nim to "coś" co sprawia, że na jego widok serce bije ci szybciej i cała się trzęsiesz. Nie wiesz co masz z tym dalej zrobić chcesz by on wyszedł z twej głowy, ale nie możesz przestać o nim myśleć. Cały czas masz przed oczami jego uśmiech, w uszach słyszysz jego głos.

Jeżeli wgl. ktoś to przeczyta to przepraszam za błędy :)

Mam nadzieję, że nie jest jakiś fatalny, wiem, że jest nie dopracowany, ale to mój pierwszy wpis i tak go pisałam z pewną dozą niepewności czy się nada . -.- ~ Łorii xx